مَسْلَخ : ( ع . ا ) . محل سلخ و جايى كه در آن گوسفند را پوست مىكنند . ج مسالخ . ( ناظم الاطباء ) . آنجا كه جامه در گرمابه بر كنند . ( مهذب الاسماء ) . مُسَلِّى : ( ع . ص ) . تسلى دهنده و خرسندى دهنده . ( ناظم الاطباء ) . مِسَلِّى : ( ع . ا ) . نام دردى است كه صاحبش چنان پندارد كه كسى سوزن كلان در بدنش مىخلاند . ( آنندراج ) . المى است گويى جوالدوز اندر مىسپوزند . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ) . شيخ الرئيس در قانون گويد : « سبب الوجع المسلى تلك المادة بعينها [ أى مادة وجع الثاقب ] فى مثل ذلك العضواً لا انها محتبسة وقت تمزيقها » . مُسهِلَة : ( ع . ص ) . مسهله . تأنيث مسهل . ج مسهلات . - ادويهء مسهله : داروهاى شكم راننده و نرم كننده . مُشْتَمِل : ( ع . ص ) . آن كه دربر مىگيرد و احاطه مىكند و مىگنجاند . دربرگيرنده . احاطه كننده . ( ناظم الاطباء ) . مُشْتَمَل : ( ع . ص ) . محتوى . فراگرفته . ( يادداشت به خط مرحوم دهخدا ) . مُشْت : ( ا ) . ( برهان ) . آن جزء از دست كه ما بين ساعد و انگشتان واقع شده باشد . ( ناظم الاطباء ) . گره كردن پنجه ، مأخوذ از مشتن به معنى ماليدن و سرشتن . ( آنندراج ) . مُشْعِر : ( ع . ص ) . آن كه خبر مىدهد و آگاه مىكند . خبردهنده و آگاه كننده و اشعار نمايند . ( ناظم الاطباء ) . مُشَرَّف : ( ع . ص ) . بزرگى داده شده . ( غياث ) . بزرگ . ( منتهى الارب ) . مُشْرِف : ( ع . ص ) . بلند . بالابرآمده . افراشته . بلند . رفيع . سركوب . افراخته شده . بلند برآمده و نمايان . ( ناظم الاطباء ) . مُشَرَّف : ( ع . ص ) . بزرگى داده شده . ( غياث ) . بزرگ . ( منتهى الارب ) . مَشوب : ( ع . ص ) . آميخته . ( مجمل اللغة ) . - ذهن كسى را مشوب كردن : خاطر و فكر او را پريشان و در هم ساختن و ذهنش را به ناراستى سوق دادن . مشتبه كردن ذهن او . - مشوب به اغراض ، مشوب به غرض : آلودهء غرض‌ها . - مشوب به ريا : مشوب به غرض . مَشْى : ( ع . مص ) . رفتن . ( منتهى الارب ) . مَشى : ( ع . ص ، ا ) . داروى مسهل . ( منتهى الارب ) . مَصّ : ( ع . مص ) . مكيدن . ( منتهى الارب ) .